Nieuws

Verslag OER Rally weekend.

Categories: Verslagen

Wat was het een mooi weekend, en wat heb ik genoten.
Ik heb gevoeld hoe het is om in een rally deel te nemen. De spanning vooraf, niet wetende wat de dag zal brengen. De zogenoemde specials, de mooie natuur en de verschillende uitdagingen die ons te wachten stonden. Geweldig! Ik heb veel geleerd en ook geleerd dat er nog veel te doen is om een rally goed te kunnen rijden. Het is dan ook wel duidelijk geworden dat ik de komende tijd veel tijd moet investeren om een rally als de Libya Rally of de Heroes Legend te rijden. Feit is wel dat ik de eerste stap gezet heb, nu de volgende…

Het is donker, koud en het sneeuwt een klein beetje als ik bij het verblijf aankom aan het Ermerstrand bij Emmen. Als ik binnenkom stel ik me voor aan Gerjan Leppink; de organisator van het weekend. Ik ben een van de eerste met het gevolg dat ik een mooi slaapplekje kan kiezen in 1 van de vele slaapvertrekken, elk met 4 stapelbedden. Ik heb geen flauw idee wat me dit weekend te wachten staat. Ben wel een beetje onzeker, Ik ben niet gewend om alleen ergens aan deel te nemen. In het recente verleden deed ik alles samen met Hedda. Toch is ze bij me dit weekend, in gedachte. Deelnemen aan zoiets als dit weekend is dan ook een kleine overwinning voor me.

Rond 22:00 trapt Gerjan af met een briefing. Daarna volgt de voor mij zo belangrijke uitleg van het roadbook en de GPS. Ik heb immers nog nooit met een roadbook en GPS gereden. De uitleg valt me een beetje tegen met als gevolg dat ik nog niet goed weet hoe ik de 239 kilomter lange tocht moet beginnen. Laat staan uitrijden. Na de theorie is het tijd voor een biertje. Het is erg gezellig maar ik besluit toch om lekker op tijd mijn bed op te zoeken. Naast plezier is dit weekend erg belangrijk om mijn doel te gaan halen aan het einde van dit jaar. Het is dus ook een serieuze bezigheid.

Rond 7 uur worden we gewekt. Het is tijd voor het ontbijt en voordat ik het weet zit ik op de motor, we gaan starten. Ik heb met Bas en Erik afgesproken samen met hen op te rijden. Zij hebben weleenswaar meer ervaring met roadbook ritten maar minder ervaring met techniek op de motor. Een mooie combinatie.
Het is erg koud deze ochtend. Afgelopen nacht heeft het zelfs gesneeuwd.
Na een rit van 45 minuten komen we aan bij de eerste proef. Een enorm groot akker ligt voor ons. In het akker staan op geheime plekken drie paaltjes met een kleurtje. Het is zaak om deze slecht zichtbare paaltjes te ontdekken. Erg lastig als je niet weet hoe je de gps moet gebruiken. We starten per 3 man. Als Bas, Erik en ik mogen vertrekken gooi ik het gas instinctief vol open. De akker ligt er zo uitnodigend bij dat ik alles vergeet en gewoon zo snel mogelijk het rondje wil rijden, met als gevolg dat we geen van de kleuren hebben kunnen ontdekken. Achteraf hoorden we dat maar 5 man van de 80 alle kleurtjes hadden gevonden. Ik was dus niet de enige. Na deze proef is het weer tijd om verder te gaan. Het is koud, maar de mooie paden doen de kou vergeten. Dan komen we bij proef 2. 3 ronden op de crossbaan van Emmen. Ik heb er zin in. Deze proef gaat op tijd dus snelheid is belangrijk. Het maakt mij niet uit, in een redelijk tempo kom ik zonder moeite de crossbaan over. Alle kou is uit mijn lijf en in het clubhuis geniet ik van een kopje koffie. Achteraf bleek dat ik een aardige tijd had neergezet en mij hiermee uit de onderste regionen van de uiteindelijk uitslag heb gereden. Een reden om trots op mijzelf te zijn.

We rijden Duitsland in. Het gebied waar de bekende monorail- baan ooit is aangelegd ligt er mooi bij. Het was een testbaan waar de bekende maglev magneet trein is getest. Deze trein zweeft boven de baan door een magnetisch veld. Het werd gesloten na een ongeluk waarbij 23 doden vielen. Gerjan vertelde ons dat het jachtseizoen is in Duitsland. Daar kwamen we op een grappige manier achter. Op een gegeven moment reden we op een zandpad door een bos. Halverwege het pad zat een jager op een stoeltje met een geweer het bos in te luren wachtend op wild. Hij keek helemaal niet blij toen wij al groetend voorbij reden. We hadden immers de rust verstoord. Kleine kans dat hij nog wat kon schieten met al die herrie. Achteraf bleek dat de burgemeester van een nabijliggend dorpje daar aan het jagen was. Deze had de duitse politie ingeschakeld die op haar beurt drie duitse deelnemers aanhield. Helaas voor de agenten reden we over een openbare weg en waren ze niet strafbaar. Wel een mooi verhaal.

Na veel mooie kilometers is het tijd voor de tweede proef; 3 ronden over een zandafgraving. Alles zat er in; mul zand stijle klimmen en afdalingen, modder en water. Ook hier kom ik goed en zonder moeite rond. Het gaat goed met het rijden. Alle offroad-ritten en de trainingen met Toine werpen zijn vruchten af. Tijd om verder te gaan.

Het leuke van zo’n mini rally is dat je er echt helemaal in op gaat. Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk checkpoints te halen. Op deze punten moet je je naam en startnummer opgeven. Doe je dit niet dan krijg je 2 uur tijdstraf. Soms moest je daar wat moeite voor doen door een hoge en stijle heuvel met de motor te beklimmen.
Het navigeren valt niet mee. Je moet rijden en tegelijk het roadbook in de gaten houden. Zo nu en dan reden we dan ook wel eens verkeerd. Erg grappig om te zien dat we niet de enigen waren. Eens stonden we op een zandpad toen we twee deelnemers over de verderop gelegen snelweg zagen rijden terwijl wij zeker goed zaten.

Toen het donker en kouder werd kreeg alles wel een andere dimensie. Met nog 40 kilometer voor de boeg werd het navigeren wel een stuk lastiger. Al snel waren we met een groepje van 8-9 man. Het werd nu echt koud en gezamenlijk kwamen we compleet verkleumd aan bij het verblijf. Het helpt ook niet als je laarzen vol water zitten, Het min 6 vriest, je er achter komt dat een gewone koplamp eigelijk helemaal geen licht geeft in een donker weiland en je ogen het niet fijn vinden als je met 80 km per uur door de ijzige wind en donkere nacht rijdt omdat je door je crossbril niets meer kunt zien.

Toch is het mooi, het afzien, het avontuur en het moment dat je weer helemaal bent opgewarmd met een warm bordje eten voor je. S’avonds gezellig nagepraat met een biertje. Weer niet te laat het bedje in. Na 10 uur op de motor en 250 kilometer door het koude Drenthe, Groningen en Duitsland te hebben gereden wil je wel slapen..

Door een probleem met mijn roadbook heb ik de zondag niet gereden maar een extra GPS training gevolgd. Het is me nu een stuk duidelijker geworden. Komende tijd moet ik meer roadbook ritten gaan rijden om het navigeren onder de knie te krijgen. Anders kan het weleens een lastige rally gaan worden in april……

Ik heb een super weekend gehad, veel geleerd, veel mensen ontmoet en ga dan ook met een fijn gevoel terug naar huis. Twee en een half uur terug in de auto stelt niets voor!