Nieuws

Trainen met Toine

Categories: Verslagen

Trainen met Toine.

Gisteren met Toine weer getraind rond Maarheeze. Het was een dag met zowel hoogte als dieptepunten (figuurlijk). Ik heb deze dag meer meegemaakt en geleerd dan alle 7 off-road ritten bij elkaar. Verder in het verhaal kun je nalezen wat ik allemaal heb meegemaakt. Bijzonder was het in ieder geval zeker..  Maar ik begin graag bij het begin van de dag.

Na de 160 kilometer naar Maarheeze smaakt het kopje koffie fantastisch. Ik zit thuis bij Toine aan tafel. Als je hier komt weet je zeker dat je een warm onthaal kunt verwachten. Het is fijn hier te zijn, Toine vraagt hoe het met de voorbereiding gaat. Ik leg uit dat ik wat meer wil leren over een aantal zaken. Na de koffie kleden we ons snel om. Ik heb er zin in.

We moeten voorzichtig zijn. De grond is op veel plaatsen door de vorst nog zo hard als beton. In het bos liggen de resten van het witte kleed dat dagen eerder uit de hemel is komen vallen. We rijden een ander rondje dan ik augustus heb gedaan. Hier en daar stoppen we even waarna Toine me voorziet van tips en tricks. Vaak laat hij eerst even zien hoe het moet. Daarna mag ik laten zien of ik de tips en tricks kan uitvoeren.

De paden volgen elkaar snel op. Door de ingetreden dooi is het glibberig geworden. Op de plassen ligt een laag ijs van rond de 1 a 2 centimeter.  Na slechts 45 minuten gereden te hebben gebeurd het. In een fractie van een seconde lig ik er in. Ik voel dat de laag ijs mijn lichaamsgewicht niet kan dragen. Een tiende van een seconde later sta ik tot over mijn middel in het ijskoude water en voel ik hoe de lucht uit mijn longen wordt geperst.  Koud! Meteen probeer ik uit de sloot te klimmen maar de kant is bijhoorlijk  stijl. Als ik op de kant sta komt Toine aangereden. Ik kan het niet zien maar toen hij zag dat ik de sloot was gevallen weet ik zeker dat hij een glimlach niet kon onderdrukken. Groot gelijk heeft hij. Wat dat betreft valt er voor jou ook nog wat te lachen. Ik heb het gefilmd met mijn helmcamera. Veel kijkplezier alvast! Na mijn laarzen geleegd te hebben zijn we verder gereden. Het klink misschien vreemd maar ik heb het niet koud gehad. Erg fijn dat thermo ondergoed.

Na een tijdje over een aantal paden gereden te hebben is het tijd voor de lunch. Probleem. Vanuit het restaurant hebben we geen zicht op de motor. Toine zet de motoren wel even op het terras. Voor Toine is de trap naar het terras geen probleem. Binnen een seconde staat hij boven en voordat ik het weet zitten we in het restaurant met zicht op de motor. Toen wist ik nog niet dat een trap een bijzondere wending aan de dag zou geven….

De uitsmijter met cola smaakte prima. Snel even tanken en daar gaan we weer. Toine stelt voor om iets van een stijle helling of trap te oefenen. Ik stem in. Toine weet alles.

Als we bij een talud langs een doorgaande weg zie ik een enorme trap. De trap heeft zo’n 20 a 30 treden en is gescheiden door een plat stuk van zo’n 2 meter. Aan de ene kant is er een metalen railing en aan de andere kant bosjes en gras. Even denk ik dat Toine een beetje doorschiet. Dit kan ik helemaal niet. Toine laat even zien hoe het moet. Binnen no time staat hij boven aan het viaduct. Als hij even later weer langs dezelfde weg weer beneden is gekomen begint hij z’n uitleg. Ik zie dit echt niet zitten. Dat is hoog! Dat is stijl! Als Toine merkt dat ik twijfel zegt hij ‘ Ik weet dat je dit kunt. ik zou je nooit iets laten doen wat je niet aan zou kunnen’ Dat zal best Toine maar dit is best wel een beetje eng. ‘ Je zag hoe simpel het is’. Ja Toine, Dat zal best Toine, je vergeet wel dat alles dat jij met een motor doet er simpel uit ziet, merk ik op. Ik besluit het te proberen om de simpele reden dat als ik hier in Nederland al een uitdaging uit de weg ga ik maar beter kan stoppen met het hele project. In Noord-Afrika zal ik  elke dag wel een uitdaging voor mijn kiezen krijgen. Toine zegt me wel te helpen op de trap. Wil hij mij op gaan vangen?

Ik concentreer me even. Zeker van mijn zaak ben ik niet. Dan geef ik gas en rij in de tweede versnelling naar het begin van de trap. Met aardig wat gas dender ik over de treden, kom op het platte stuk terecht en meteen weer de treden op voor de laatste meters. Het ging snel, enorm snel en voordat ik weet sta ik boven aan de trap. JAAAA! De adrenaline pompt door mijn lijf.  Ik heb het gedaan, en het is gelukt. De automobilisten op de weg zullen wel gedacht hebben. Wat staat daar nou voor mafkees met zijn armen te zwaaien. ‘Zie je wel?’ merkt Toine op als hij bovenaan de trap verschijnt. Ik moet hem gelijk geven maar eng was het wel. De euforie slaat snel om als Toine zegt dat ik langs diezelfde trap weer naar beneden moet. Dit is niet leuk, weet je hoe steil dit is? vraag ik Toine die dit laatste meteen nuanceerd. ‘Je laat hem gewoon naar beneden rollen’. Hij heeft makkelijk praten. Ik ga nog liever langs de trap over het gras en door de bosjes naar beneden. Ik weet dat ik dit moet doen. Ik neem een aanloopje, maar ik twijfel. Daar sta ik dan. Als voormalig bondscoach weet Toine als geen ander hoe je iemand moet motiveren. Het werkt. Na een nieuwe aanloop zet ik door. Als ik veilig beneden sta moet ik toegeven dat het inderdaad wel meevalt. Nu ik dit schrijf denk ik daar al weer wat anders over. Dan zegt Toine dat ik nogmaals naar boven moet. Het gaat goed maar op het tweede deel raak ik een klein beetje in onbalans en raak de leuning heel even met mijn bovenbeen. Toch kom ik veilig boven. Toine vraagt of ik nog een keertje wil. ‘Volgende keer weer!’ roep ik. Toine knikt. We gaan verder.

Het loopt aan het eind van de middag, het wordt donker en als het begint te regenen is het tijd om weer naar Maarheeze te rijden. Voor ons liggen nog een aantal kilometers zandpaden met diepe plassen. Als de regen op mijn crossbril het zicht vertroebelt zie ik bijna niks meer. Ik kan een paar meter voor me soms alleen het spoor van Toine zien. In de donkere bossen zie ik niet meer waar ik rij, diepe plassen met ijs zie ik op het laatste moment. Als ik door deze plassen rijd is het niet alleen water dat opspat maar ook stukken ijs.

Het deert me niet. Ik heb echt een moddervette dag gehad. Ik heb weer veel geleerd en weet zeker dat ik vannacht heerlijk kan dromen…..

Toine, weer bedankt voor een fantastische dag!!

 

Beelden van deze dag komen binnenkort op de website. Inclusief “de sloot” .