Nieuws

OTR Steenwijk

Categories: Nieuws

Het is de dag na de off-roadrit in Steenwijk. De motor is weer schoon, de kleren zitten in de was. Wat rest zijn de ervaringen van gisteren. Allereerst wil ik Melvin van Bakel bedanken. Hij heeft zich ontpopt als een ware coach. Hij heeft me naar Steenwijk gereden, hij zorgde ervoor dat ik genoeg at en dronk, hij sprak bemoedigende woorden, hij was fotograaf, en haalde een lekker koud biertje toen ik als een van de laatste van het parcours afkwam.
Zondagochtend stond Melvin al vroeg op de stoep. 7 uur om precies te zijn. Snel een laatste slok koffie, trailer achter de auto en gaan. Eenmaal in Steenwijk aangekomen snel de motor laten keuren en mijzelf inschrijven. Daarna weer terug naar de auto om mijzelf in kostuum te hijsen. Daar gaan we dan…spannend. Tussen het militaire oefenterrein waar het parcours was uitgezet en de parkeerplaats waar alle motoren stonden lag een dikke groenstrook. Een smal paadje door de groenstrook bracht me naar het startpunt van het parcours. Toen ik uit de struiken kwam gereden meteen de baan op. Dit zand is erg mul! Al mijn voorgangers hadden het er ook niet beter op gemaakt. Diepe sporen doorsneden het 10 meter brede pad. Het eerste wat in mij opkwam was dat ik die 4 (beloofde) rondjes kon vergeten. Ik met m’n grote mond.27 kilometer van deze ellende?

Constant probeerde ik alles wat Toine van Dijk me 2 weken eerder had verteld te vertalen naar werkelijke handelingen. Het lukte niet al te best. De eerste ronde was een ronde van vallen, opstaan en uitrusten. Er zat van alles in het parcours, mul zand, bospaden en enorme modderpoelen. Tijdens het passeren van een zo’n modderpoel lag ik er nog bijna in ook. Een moment van onoplettendheid en daar lag ik net op het randje van die zwarte stinkende plas. Nadat ik de motor had opgetild kwam ik erachter dat de startknop van de motor miste.. Lekker, kan ik de rest van de ding de motor aantrappen. Niet fijn als je je benen bijna niet meer kan optillen. Wacht eens even.. misschien kan ik dat ding starten door een stokje in het gat te stoppen waar ooit het knopje zat. JA hij start. Het voelde als een redding. Na een kilometer of 23 zag ik een groepje motorrijders ergens naar kijken. Ik had al snel geleerd dat als er ergens motorrijders staan dat er dan een uitdaging ligt te wachten. En ja hoor. een hoge heuvel vol mul zand… en toeschouwers. Ik zou en moest over die berg. Dit kan ik immers ook in Afrika verwachten. Redelijk gemakkelijk kwam ik boven. Maar toen schrok ik. Beneden lag enorme poel water met daarachter nog zo’n heuvel… Na mijn valpartij van afgelopen vrijdag ( ja er zijn foto’s van en ze komen eraan) ben ik maar om de plas gereden. Daarna de heuvel op, vol in z’n 2. En vast. Langzaam kreeg ik weer grip waarna ik de top bereikte. Weer een overwinning. Even later kwam ik Melvin tegen langs het parcours. Nog 3 km. Ik kan niet meer. Zowel fysiek als mentaal was het best moeilijk, maar ik heb doorgezet. Zonder dit soort dagen geen rally, geen rally geen geld voor het goede doel. Ik MOET. Op pure wilskracht heb ik deze eerste ronde uitgereden. Bij het eindpunt van het parcours stond Melvin klaar met sportdrank, energierepen en een banaan. Even rusten.

Na een goed half uur pauze was de tijd gekomen om nogmaals de baan op te gaan. Even een moment van twijfel maar na de juiste woorden van Melvin zat ik snel weer op de motor. Ik zal deze ronde in het kort beschrijven want ik zie dat het verslag wat lang wordt. Deze ronde ging ondanks de vermoeidheid stukken beter. Makkelijker door de bochten, sneller door het mulle zand en meer tijd in mijn hoofd om te letten op techniek. Melvin stond me deze keer op te wachten bij de tweede hoge bult. Zonder problemen kwam ik boven. Na snel wat gedronken en gegeten te hebben weer verder. Onderweg werd ik nog ingehaald door een collega. Hij vertelde dat hij de laatste op de baan was. Snel rijden dus.. En dan de finish, ik heb het gehaald. Een euforisch gevoel bekroop me. Daar kwam Melvin aan met een biertje. We proosten op een geslaagde dag. Ik heb weer veel geleerd. Op naar de volgende off road rit!
De volgende staat voor oktober in de agenda. Een dorp verderop. De route zal over hetzelfde terrein lopen. Ik ben voorbereid.
Iedereen weer bedankt voor alle steun afgelopen dagen. De likes en al het commentaar doen me goed en motiveren me om door te gaan!